Uch kunlik mehmon

Филм жанри трагикомедия ва ижтимоий драма. Марказий мавзу: Инсон сог пайтидан кура бемор пайти купрок ардокланади, инсонни тириклигида кечириш қийин, ўлаётганда эса осонроқ туюлади, лекин кечиккан пушаймон ҳамма нарсани тузатиб бера олмайди. Бош қаҳрамон Собир ёлғиз яшайди, ичкиликка ружу қўйган, шунинг учун аёли ва болалари уни ташлаб кетган, қариндошлари ундан узоқлашган. У топган пулига фақат ичкилик ва бир бурда нон олади, ҳаётдан завқи қолмаган, шовқинни ёқтирмайди, ёлғизликка ўрганиб кетган. Бир куни ўпкаси қуриб, оғир аҳволда касалхонага тушади. Шифокорлар яқинларига хабар бериш кераклигини айтишади, Собир эса ҳеч кимим йўқ дейди. Шунга қарамай, қариндошлари унинг касал ётганини эшитиб етиб келишади, аҳволи оғирлашганини эшитиб фарзандлари ҳам келади. Шифокор Собирга умуман ичмаслиги кераклигини ва шундоқ ҳам уч кунлик умри қолганини айтади. Шу хабар тарқалиши билан қариндошлар кун ора келиб туришади, палата овқатга тўлади, Собир эса буларнинг ҳаммасини сезса ҳам, ич-ичидан бу эътибор унга ёқади. У умрида биринчи марта ўзини керакли одамдек ҳис қилади. Шу билан бирга, у яширинча ичкилик ичмоқчи бўлади, фарзанди қаршилик қилади. Собир нега шунча вақт келмадинглар деб сўрайди, фарзанди “ўлимингиздан олдин кўрайлик деб келдик” дейди. Собир “мени кўрдинг, нега кетаяпсан” деганда фарзанди “қийин аҳволда ташлаб кетмайман” дейди. Собир аста-секин яхшилана бошлайди, лекин фарзандлари кетиб қолмаслиги учун ўзини ҳануз оғир касалдек тутади. Шифокорнинг “уч кунлик умри қолди” деган гапига ишониб, қариндошлар ортдан дафн маросими, гўрков, аза йиғлайдиган аёллар билан ҳам келишиб қўйишади, буларнинг барчасидан Собирнинг ўзи бехабар бўлади. Аза куни яқинлашиб, ҳамма ёмон хабарни кутиб турган пайтда, Собирнинг ўзи эшикдан чиқиб келади ва ўзини олдингидан ҳам яхши ҳис қилаётганини айтади. Ҳамма ҳафсаласи пир бўлади, “бекорга шунча вақтимиз кетди” деган гаплар билан тарқалишади. Фарзандлари ҳам кетиш чоғида: “Сиз тузалдингиз, энди яна ичишни бошлайсиз, биз онамиз каби эзилиб яшашни хоҳламаймиз”, деб чиқиб кетишади. Энди Собир ростдан ҳам ёлғиз қолади: на қариндошлар, на фарзандлар, на сохта меҳр қолади. У ўтмишини, аёлининг “ичманг” деб ёлворганини, дори ўрнига ичкилик олганини, фарзандлари касал пайти уни парвариш қилганини эслайди. Аламидан ичмоқчи бўлади. Ичкилик сотиб олади, уйга киради, стаканга қуяди, ичмоқчи бўлади, лекин қўли ҳавода тўхтаб қолади. Хотиралар қулоғида жаранглайди. У стаканни секин  тўкади. Собир ичкиликни бутунлай ташламаган, у ҳали тўлиқ тузалмаган, лекин бу унинг биринчи онгли танлови бўлади. Филм шу жим, аммо оғир қарор билан якунланади.