
Farhod — mehnat qilib, sabr bilan hayotini qurishni istamaydigan, doimo oson va tez boyib ketish yo‘lini izlaydigan yigit. U ko‘p pul topishni orzu qiladi, ammo boylik ortida qanday xavf va oqibatlar borligi haqida o‘ylamaydi. Uning eng katta xatosi — pulni maqsad deb bilib, halol mehnat va mas’uliyatni ikkinchi o‘ringa qo‘yishidir.
Kunlarning birida Farhodning eski do‘sti unga kutilmagan taklif bilan chiqadi. Do‘sti katta pul evaziga narkotik moddalarni yetkazib berish va tarqatish bilan shug‘ullanishni taklif qiladi. U bu ishni oson daromad manbai sifatida ko‘rsatib, Farhodni ishontiradi. Farhod dastlab ikkilanadi. Ammo qisqa vaqt ichida katta pul topish imkoniyati uning barcha shubhalarini bosib ketadi. U bu ishning og‘ir jinoyat ekanini bilsa-da, o‘zini: “Faqat yetkazib beruvchiman, katta jinoyat qilayotganim yo‘q”, deb ovutadi.
Farhodning qo‘liga pul tushgani sari uning hayoti o‘zgaradi. U qimmatbaho kiyimlar oladi, uyiga pul olib keladi, avvalgidan ko‘ra bemalol yashay boshlaydi. Biroq onasi o‘g‘lining birdaniga bunday katta daromad topayotganidan shubhalana boshlaydi. U Farhoddan pulni qayerdan topayotganini, qanday ish qilayotganini qayta-qayta so‘raydi. Farhod esa onasiga haqiqatni aytmaydi. Har safar turli bahonalar bilan savoldan qochadi.
Ona o‘g‘lining xatti-harakatlaridan xavotirga tushadi. Farhod esa tobora jinoyat girdobiga chuqurroq kirib boradi. U avvaliga faqat mayda topshiriqlarni bajarsa, keyinchalik katta miqdordagi narkotik moddalarni yashirish va yetkazish ishlariga ham aralashib ketadi. Endi u ortga qaytishni istasa ham, jinoyatchilar uni qo‘yib yubormasligini tushunib qoladi.
Bir kuni Farhodning uyiga huquq-tartibot xodimlari keladi. Uy tintuv qilinadi va yashirilgan narkotik moddalar topiladi. Vaziyat birdaniga dahshatli tus oladi. Xodimlar:
— Bu moddalar kimniki? — deb so‘rashadi.
Farhodning qo‘rquvdan tili kalimaga kelmay qoladi. U haqiqatni aytsa, o‘zining qamalishini va jinoyatchilar bilan bog‘liqligi fosh bo‘lishini biladi. Shu paytda onasi o‘g‘lining kelajagini o‘ylab, kutilmagan qarorga keladi. U narkotik moddalar o‘ziniki ekanini aytadi va o‘g‘lini ayblovdan saqlab qolishga urinadi.
Natijada Farhodning onasi qo‘lga olinib, qamoqqa yuboriladi. Farhod esa ozodlikda qoladi.
Ammo onasining qamoqqa tushgani Farhodni xursand qilmaydi. Aksincha, u ilk bor qilgan ishlarining haqiqiy narxini anglay boshlaydi. Uning boyligi, pullari va oson hayoti evaziga eng aziz insoni — onasi ozodligidan ayrilgan edi.
Farhod onasining oldiga borib, haqiqatni aytishga qaror qiladi. Ammo bu qaror uning hayotidagi eng og‘ir tanlovga aylanadi. Chunki haqiqatni tan olsa, o‘zi ham qamoqqa tushishi mumkin. Sukut saqlasa esa, begunoh onasi uning jinoyati uchun jazo o‘tashda davom etadi.
Farhod nihoyat o‘z qo‘rquvini yengib, jinoyatlarini tan olishga qaror qiladi. U tergovga borib, narkotik moddalar o‘ziniki bo‘lganini, ularni tarqatish bilan shug‘ullanganini va onasi o‘g‘lini himoya qilish uchun aybni o‘z zimmasiga olganini aytadi.
Shu tariqa Farhod o‘z qilmishi uchun javobgarlikni bo‘yniga oladi. U qamoq jazosi bilan yuzma-yuz keladi, ammo onasining ozod qilinishiga erishadi.
Film yakunida Farhod qamoqxonada o‘z hayotini sarhisob qiladi. U tez boyish orzusi ortidan quvib, nafaqat o‘z kelajagini, balki onasining hayotini ham xavf ostiga qo‘yganini tushunadi.
Asarning asosiy g‘oyasi: oson topilgan pul hech qachon oson kelmaydi. Jinoyat orqali orttirilgan boylik oxir-oqibat insondan eng qimmat narsalarini — erkinligini, oilasini va yaqinlarini tortib olishi mumkin.
Umid Sobirov, Vazira Yunusova, Doston Jo‘rayev, Sabina Ibragimova, Miravaz Solihov.








































































































































































































































