Mening firibgar ma'shuqam

Mening firibgar ma’shuqam

Omon va Zafar — aka-uka, lekin do‘stdek yaqin. Kelishgan, gapga usta, o‘ziga ishongan yigitlar. Ular uchun sevgi — shunchaki o‘yin.

Ularning “sevimli mashg‘uloti” — chiroyli qizlar ustida garov o‘ynash.

Kim birinchi ko‘nglini ovlaydi?
Kim tezroq uchrashuvga ko‘ndiradi?

Qizlarning qalbi esa ular uchun ahamiyatsiz.

Hammasi o‘zgargan kun

Bir kuni ularning yo‘liga Nigina chiqadi. Aqlli, mustaqil, o‘ziga ishongan, hazilni ham joyiga qo‘yadigan qiz.

Bu safar garov jiddiyroq bo‘ladi. Nigina ularni oson taslim bo‘ladigan qiz emas. Har bir harakatlariga javob topadi. Uchrashuvlar davomida kulgili, noqulay va kutilmagan vaziyatlar yuz beradi.

Tomoshabin kuladi. Aka-ukalar esa ilk bor qiynaladi.

Kutilmagan burilish

Vaqt o‘tib, Omon ham, Zafar ham Niginaga chin dildan oshiq bo‘lib qoladi.

Omon ukasiga:

— Bu safar o‘yin emas. Men chindan sevib qoldim. Garovdan chiq, — deydi.

Zafar ham Niginani sevishini aytadi. Ular kelisha olishmaydi. Aka-uka bor imkoniyatlarini ishga soladi, katta xarajatlar qiladi.

Omon baxtga yaqinman deb o‘ylaganida...

Haqiqat ochiladi

Nigina oddiy qiz emas edi. U aka-ukalarning “qiz ovlash” o‘yinlari haqida oldindan bilgan. Uning dugonasi aka-ukalarning qurbonlaridan biri edi.

U ular kabi yigitlarni jazolashni maqsad qilgan firibgar qiz bo‘lib chiqadi.

Pul, obro‘ va saboq — hammasini olib, ularni sharmanda holatda tashlab ketadi.

Omon sevgi dardidan kuyadi. Zafar boyligidan ayriladi. Birinchi marta ular o‘zlarini qizlarning o‘rniga qo‘yib ko‘rishadi. Ular yaxshigina saboq olishadi. Aka-uka endi qizlarga hurmat bilan qaray boshlaydi.

Baxtli yakun

Ularning yo‘lida avtohalokat yuz beradi. Ular bir kishini o‘limdan qutqarib qolishadi va shifoxonaga olib borishadi. Kishi tirik qoladi.

O‘sha kishining ikki qizi bo‘ladi. Ota:

— Sizlardan jon qarzdorman. Yaxshi yigitlar ekansizlar. Istasangizlar, qizlarimni sizlarga beraman, — deydi.

Yakun baxt bilan tugagandek ko‘rsatiladi.