Bir lahza

Shukrona va Alisher turmush qurganlariga o‘n yil bo‘lsa-da, farzandlari yo‘q. Qayerga borishmasin, farzandsizlik sabab dashnom eshitishadi. Shukrona qaynonasi, qayniopasi va atrofdagilarning kesatig‘idan charchagan. U Alisherni sevgani uchun sabr qilib keladi.

Alisher ham Shukronani qo‘yib yuborgisi kelmaydi — ketib qolsa, qayta olib keladi. Ikkovining ham ota-onasi ularning birga yashashiga qarshi. Shifokorlar esa: “Qoningiz to‘g‘ri kelmadi”, deydi. Ammo ular umid qilishdan to‘xtashmaydi.

Og‘ir kunlarda Shukrona Alisherga doim dalda bo‘ladi. Ishlari yurishmaganda esa qo‘shimcha ish qilib, farroshlik ham qiladi.

Bir kuni qayniopasining “yuradi” degan tuxmati sabab Alisher va Shukrona o‘rtasida janjal chiqadi. Qayniopasi Shukronani uyidan haydab yuboradi.

Vaqt o‘tib, Shukronaning pokligi isbotlanadi va uning homilador ekani ma’lum bo‘ladi. Oila yana tiklanadi.