
"Alvido dema"
Voqea epilogdan boshlanadi. Diyor o'lgan deb o'ylagan sevgan qizi Asilani oradan bir yil o'tgach tasodifan uchratib qoladi. Shu lahzada uning ko'z oldidan Asila bilan o'tkazgan baxtli kunlari, ikkalasi mashinada avariyaga uchragani, o'zi boshi bog'langan holda shifoxonada yotgani hamda Asilaning jasadi ustiga oq mato yopilganini ko'rib, ko'z yosh to'kib o'kirib yig'lagan onlari qisqa kadrlarda namoyon bo'ladi. Xayolidagi tasvirlar tugagach, Diyor Asilaga tikilib pichirlaydi:
— U tirik...!
Voqea davomida ushbu epizodning asl sabablari to'liq ochib beriladi.
Aslida Diyor badavlat inson Nusratning kenja o'g'li. Uning bir akasi va bir singlisi bor. Otasi Nusrat jiddiy, mansabdor va o'g'li uchun hamma narsaga tayyor inson. Ammo o'g'lining oddiy oiladan chiqqan Asilani sevib qolishi, muhim ishlaridan chalg'ishi hamda quda bo'lishga va'dalashib qo'ygan mansabdor tanishlari oldida hijolatga qolishi Nusratning g'azabini qo'zg'atadi. Biroq u Diyorni Asiladan qanday qilib ayirishni bilmaydi.
Kutilmaganda Nusrat kutgan imkoniyat keladi. Diyor va Asila mashinada avariyaga uchraydi. Diyor bir necha soat hushsiz yotadi. Asilaning ota-onasi shifoxonaga kelganida, Nusrat uning otasiga:
— Qizing bilan o'g'lim hech qachon birga bo'lmaydi. Bugun qizing mening o'g'lim uchun "o'lishi" kerak. Biz uni o'g'limga o'ldi deb ko'rsatamiz. Men senga umr bo'yi yetadigan pul beraman. Sen qizingni olib ketasan. O'g'lim ishonishi uchun faqat qabristonda soxta qabr qoladi. Sizlar boshqa viloyatga ko'chib ketasizlar va ortga qaytmaysizlar, — deb shart qo'yadi.
Pulga o'ch Asilaning otasi xotinining qarshiligiga qaramay bu taklifga rozi bo'ladi. Shu tariqa Nusrat vaqtincha bo'lsa ham maqsadiga erishadi.
Diyor o'ziga kelgach, Asilaning vafot etganiga ishontiriladi. U sevgilisining soxta qabri boshiga borib, uni yo'qotganiga ishonadi. Asilaning oilasi esa boshqa viloyatga ko'chib ketadi.
Asilaga esa buning aksi aytiladi. Unga Diyor avariyada halok bo'lgani aytiladi. Otasi qiziga Diyorni unutishni qat'iy buyuradi. Shu tariqa Asila ham, Diyor ham bir-birini vafot etgan deb o'ylab yashay boshlaydi.
Oradan bir yil o'tadi. Asilaning yaqinlari uni turmushga uzatishni rejalashtirishadi. Ammo Asila turmushga chiqishni istamaydi. Shunga qaramay, jahldor otasi uni ko'ndirishga urinadi.
Bu orada Diyor butunlay o'zgarib ketadi. U hech narsaga qiziqmaydigan, uyiga kam keladigan, ichkilikka berilgan, hayotdan umidi uzilgan insonga aylanadi. Otasi uni majburan uyda ushlab, o'zgartirishga harakat qiladi, ammo buning uddasidan chiqa olmaydi. Diyor Asilani yo'qotganidan keyin telbadek yashay boshlaydi.
Bir kuni Diyorning onasi eriga:
— Asilani qaytaraylik. O'g'limiz tamom bo'lyapti, — deydi.
Ammo Nusrat o'z qaroridan qaytmaydi va xotinining gapiga quloq solmaydi.
Yana vaqt o'tadi. Oradan yana bir yil o'tgach, Diyor do'sti bilan boshqa viloyatga boradi. Aynan o'sha yerda u tasodifan Asilani uchratib qoladi. Uni tirik holda ko'rib, ko'zlariga ishonmay qoladi.
Shu yerda voqeani yakunlash mumkin. Yoki davom ettirib, barcha haqiqatlar fosh bo'lishi va Diyor hamda Asilaning barcha sinovlardan so'ng yana birga bo'lishi bilan tugatish ham mumkin.
Sherzod Pirmatov, Mehribon Imomberdiyeva, Muhammad Ali Aliyev, Sardor Karimov, Sara Mansurova, Miravaz Solihov, Dilafruz Abduqodirova, Shavkat Ibrohimov, Ziyoda Abdurasulova, Odiljon Kozimjonov, Maryam Hamzayeva, Nazokat Moʻminova, Sardor Yoʻldoshev, Asqar Akmalov


































































































































