Esimda yo'q

Esimda yo'q

Murod va Ziyoda — o‘n yildan beri turmush qurgan, sakkiz yoshli qizchasini tarbiyalayotgan oddiy oila. Murod tabiatan haddan tashqari tejamkor, hatto ziqna darajasiga yetgan odam. U pulni asrashni hayot falsafasi deb biladi. Ziyoda esa, aksincha, romantik, orzu-havasli ayol. U hayotdan kichik quvonchlar, e’tibor va samimiylik kutadi, ammo erining sovuqqonligi sabab bu orzular yillar davomida amalga oshmay keladi.

Kunlarning birida Murod avtohalokatga uchraydi va vaqtincha xotirasini yo‘qotadi. U o‘zining qanday inson bo‘lganini eslay olmaydi. Shu vaziyatdan foydalangan Ziyoda eriga ularning oilasi doimo romantik, quvnoq va qo‘li ochiq hayot kechirib kelganini aytadi. U Murodni butunlay boshqacha inson sifatida “qayta tanishtira” boshlaydi.

Xotirasini yo‘qotgan Murod asta-sekin o‘zgaradi: u ayoliga sovg‘alar oladi, qiziga vaqt ajratadi, do‘stlari davrasida saxiy va quvnoq odamga aylanadi. Bu holatlar kulgili va iliq vaziyatlarni keltirib chiqaradi. Murodning do‘stlari uning bunday keskin o‘zgarishidan hayratda qolishadi, ota-onasi esa o‘g‘lining “boshqacha” bo‘lib qolganidan xavotirga tushib, voqealarga faol aralasha boshlaydi.

Vaqt o‘tib, Murodning xotirasi asta-sekin tiklanadi. U avvaliga aldanganini bilib, jahli chiqadi. Ammo yangi hayot tarzi, oiladagi iliqlik va ichki xotirjamlikni avvalgi hayoti bilan solishtirib, muhim bir haqiqatni anglaydi: qo‘li ochiq va mehrli bo‘lib yashash insonni chinakam baxtli qiladi.

Film mazmunli, iliq va umidli yakun bilan tugaydi. Murod o‘tmishdagi xatolarini tan oladi va oilasini yo‘qotmaslik uchun yangi hayot falsafasini tanlaydi.